علامه طباطبایی
سه شنبه - 2018 ژولاي 17 - 5 ذيقعده 1439 - 26 تير 1397
58رکورد در مدت زمان 0.296ثانیه
جستجو برای :
زد و گفت:«شنیده‏ام شعر مى‏گویید!» من حیرت کردم، چون این موضوع را هیچ کس نمى
های زمین عرفات گذاشتند و با خودشان حرف می زدند. جلو رفتم دیدم این شعر را می خواند: صبا زلطف بگو آن غزال
- است» (صحیفه امام، ج 16 ص 219)همچنین حضرت امام در اواخر ماههای عمر شریفش (11 دی ماه 1367) در نامه مهم و تاریخی
مى گوید: پس از بازگشت به حضورشان رسیدم ، علامه تمام شعر را خواند، وقتى که به بیت مزبور رسید، قطرات اشک از چشمانش
ام.  *مرحوم علامه «عاطفی» بوداو به شاگردانش به لحاظ عاطفی توجه داشت. روزی فهمید که من شعر می گویم
علامه این مخمس را، که تضمین غزلی از حافظ است، در سال 1328-1327 شمسی سرود و همراه نامه ای به برادر را، که تضمین غزلی از حافظ است، در سال 1328-1327 شمسی سرود و همراه نامه ای به برادر خود، آیت الله الهی، ارسال
را در کنار این دو استاد آواز قرار داده، «شعر» است و «موسیقی». داده، «شعر» است و «موسیقی». مرحوم استاد علامه طباطبایی (ره) آثار مکتوب بسیاری بر جای نهاده که از میان
روزگار طباطبایی 13 اردیبهشت 1396 14:44
این شعر، منظومه ای به فارسی سَره و ناتمام است.
  • تعداد رکوردها : 58

درباره علامه محمد حسین طباطبایی

علامه طباطبائی، فیلسوف، عارف، مفسر قرآن، فقیه و اسلام شناس قرن بود. مظهر جامعیت، اوج اندیشه، بلندای معرفت، ستیغ صبر و شکیبایی و سینه سینای اسرار اولیای الهی بود. زمین را هرگز قرارگاه خود نپنداشت؛ چشم به صدره المنتهی داشت و سرانجام در بامدادی حرن انگیز چهره از شیفتگان و مریدان خود مستور ساخت و آنان را که از شهد کلام و نسیم نگاه و فیض حضورش سرمست بودند در حسرتی ابدی باقی گذارد.
allameh@allametabatabaei.ir
021-81202451
تهران، بلوار کشاورز، خیابان شهید نادری، نبش حجت دوست، پلاک 12